En dan nog dit…

Foto’s
Video
Polarsteps

Een extra dag

Door omstandigheden, is er een extra dagje in ons programma geslopen. Vanmorgen waren we ons aan het opmaken voor onze verhuis naar Perm, maar ons treinticket vertelde ons iets anders. Onze eigen kamer konden we niet voor een extra dag boeken, maar een iets luxueuzere kamer konden we voor dezelfde prijs nog wel voor één extra nachtje krijgen.

Aangezien er nog een aantal zaken in Jekatarinburg een maagdelijk invulling hadden voor Hilderikopweg, lieten we deze kans natuurlijk niet onbetuigd – we konden eigenlijk niet anders – en genoten dus van een extra dag in deze theaterstad.

Jekaterinburg houdt van kleur
Jekaterinburg houdt van kleur

Er moeten trouwens nog wat dingen over de Ural gezegd worden

Laten we beginnen bij het belangrijkste. Raymond VHG zou ze omschrijven als ‘het mooist op aard…’ en ik moet dit volmondig beamen, de vrouwen hier in Rusland zijn van een buitenaardse schoonheid. Dit klinkt misschien wat seksistisch maar het mag toch gezegd. Dit is alleen als compliment bedoeld…tegenwoordig moet je aardig opletten met hetgeen je zegt, en als verhalenverteller weet ik hier van mee te spreken.

Misschien minder interessant maar zeker zo opvallend, en ik voeg er onmiddellijk aan toe, de vorige paragraaf heeft niets vandoen met deze. Het openbaar vervoer in deze stad, en dan bedoel ik de trams en de bussen zijn nog van een makelij van een eind uit de vorige eeuw. Bijzonder charmant om deze oude toestellen in al hun glorie in deze moderne stad te laten rondrazen en de link naar het verleden levendig te houden (alhoewel de Lenin standbeelden dit ook in al hun glorie doen).

En dan last but not least: de koude. We bevinden ons nu in de Ural, maar het spreekwoordelijke ‘ijskoude Siberië’ moet wat ons betreft zijn duimen leggen voor de vrieskou hier in de Ural. De temperatuur flirt hier onophoudelijk met het vriespunt en smakt de gevoelstemperatuur nog een stuk onder nul. In september sneeuwbuien is onze contreien ‘du jamais vu’. Gelukkig zijn hier winkels waar je winterse kledij voor dito taferelen kan kopen. Hilde is al een muts en handschoenen rijker, ikzelf een muts en warme kousen.

Free as a bird
Free as a bird

Uit de hoogte

De bezienswaardigheden op onze voorbereidingslijst worden dunnetjes.
Er is vandaag echter gelukkig tijd genoeg over om de Vysotsky tower met zijn 52 verdiepingen te beklimmen. Op minder dan één minuut sta ik helemaal niet buiten adem, boven op deze gigant, die een prachtig panoramisch uitzicht biedt op deze geweldige stad. De lift, het veiligste vervoermiddel uit deze en vorige eeuw, brengt ons beide voor € 10,- naar dit platform. We krijgen een overzicht, van de bijna honderd kilometer die er hier moest aan geloven, te zien van bovenaf.

Het circus, een prachtig gebouw, alsook het historisch museum hier vlak naast geven nog ‘gesloten’ tegen de tijd dat wij daar arriveren. De botanische tuin biedt onze ochtendwandeling wat soelaas.
We vermorzelen ook nog enkele kerken op onze weg met hun bling bling iconen, waar Hilde zich altijd mag inkapselen met een hoofddoekje en boven haar broek nog een rok mag wikkelen. De mannen moeten hun hoofd dan weer ontbloten… ja, ik weet het ook niet meer zulle. Wij volgen natuurlijk braaf de geplogenheden van alle religies en gemeenschappen, maar als rechtgeaarde ketter ontgaat mij soms wel de diepgang van deze gebruiken. Maar als reiziger moet je plooien.

In de namiddag valt onze keuze nog op een museum of ‘fine arts’ waar we de kunsten van het ijzer en- steen ( en gelukkig ook schilders) kunnen aanschouwen. Ik heb de grootste bewondering voor de kunstenaars die met deze aardse materialen fantastische dingen kunnen creëren, toch deze tak van kunst beroert mij het minste.

Hemels vocht

We overgieten onze cultuurnamiddag in een Engelse pub waar ze de kunst van hemels vocht tappen en het bereiden van overheerlijk gerechten tot bovenaardse kunst verheffen.
De foto’s en films die we nadien tijdens het blauwe uurtje (zoek dat maar eens op) kunnen maken schroeven deze extra dag in Jekatarinburg op tot een achttien karaats journey.

Jekaterinburg tijdens het blauwe uurtje
Jekaterinburg tijdens het blauwe uurtje

Deel onze weg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *