Don Khon en de Irrawaddydolfijnen

Foto’s

De temperaturen lopen hoog op (tot 34 °C), de zon doet om zeven uur al volop haar best om alles op te warmen. Vandaag gaan we verder met de verkenning van de eilanden Don Khon en Don Det. Twee charmante eilandjes met dito bewoners.

Fietsen op de heide....

Op het kaartje dat we kregen staat geen schaal, maar aangezien we deze reis al diverse vervoermiddelen uitprobeerden behalve de fiets, beslissen we om de eilanden hiermee te verkennen.  Alle verhuurfietsen zijn hier echter op Laotiaans formaat gemaakt (net zoals mijn reddingsvestje op de Nam Ou dat eigenlijk niet groter was dan een BH voor mij). Ik voel mij een olifant op een trottinet. Maar goed het heeft dikke banden en met een kleine 12 km per uur gaan we alvast sneller dan te voet. We hobbelen over de onverharde paden, bezaaid met kuilen en dikke keien. Als we maar weer niet plat rijden, want onderweg komen we regelmatig een fietsenhersteller tegen.

Somphamit waterval

De eilanden blijken toch net iets groter te zijn dan ik dacht en we zijn blij dat we met ons dikke bannekes toch net iets meer kilometers kunnen afleggen dan te voet.

We starten bij de waterval ‘Somphamit’ een indrukwekkend zeer uitgestrekte waterval en één van de grootste van Zuidoost-Azië. Het debiet zou deze van de Niagarawatervallen nog overtreffen.

Vis vangen op de Somphamit waterval

Er is nog een groter exemplaar hier een beetje verder ‘Khon Phapheng’ die we via een georganiseerde trip kunnen bekijken. Maar deze schijnt gebetonneerd te zijn en minder indrukwekkend. Dus deze laten we aan ons voorbij gaan.

Na al dat watergeweld wandelen we een stukje verder naar een stukje strand waar je kan zwemmen.  Een Franse familie met drie kleine kinderen maakt hier volop gebruik van, maar ook deze beker laten we aan ons voorbij gaan. Het zit hier vol parasieten waar weinig kruid tegen gewassen is en voor alle zekerheid kunnen we hier maar beter voorkomen dan genezen. We nemen al iedere dag braaf onze Malarone, en gebruikten al een volledig busje deet tegen de dengue besmetting van muggen die overdag actief zijn. We zoeken het zo al meer dan genoeg zeker ;-)

Wassen in de Mekong

Trouwens over Franse familie gesproken. Laos stikt dus echt van de Franse toeristen. De imperialistische aspiraties van hun voorvaderen lokt blijkbaar hun nakomelingen naar hier om het koloniale werk van hun voorouders te bewonderen ;-)

We lezen in onze Rough Guide dat de Irrawaddydolfijnen voornamelijk in april en mei te spotten zijn.  Wij rijden met onze stalen rossen toch naar het punt waar de overzijde van de Mekong Cambodjaans grondgebied is. Gewiekste Laotianen laten goedgelovige toeristen in hun val lopen en toeren met hen een stukje op de Mekong, waar ze bovendien diezelfde brave toeristen op hun boot nog eens extra harde dollars laten betalen, omdat ze de Cambodjaanse territoriale wateren betreden. Als die bootslachtoffers terug aan wal zijn geloven ze bijna zelf dat ze dolfijnen gezien hebben… ze hebben ze wel gehoord maar waren nog net iets te ver weg om te zien…. Komaan zeg.

Wij genieten bij een fris drankje aan de oever en fantaseren over de zeldzame dolfijntjes en vervolgen onze weg naar Don Det. Ondertussen is het al weer middag en onze inspanning begint zijn tol te eisen… honger.

Waterbuffels die hun naam alle eer aandoen

Waterbuffels die hun naam alle eer aandoen

We vinden een leuk ‘Braziliaans aandoende’ pizzahut met Engelse eigenaars. We moeten onze schoenen uitdoen om het restaurant te mogen betreden. Zodra ik mijn schoenen uit heb zie ik een gitaar op één van de tafels liggen. Aangezien ik volgende week de jamsessie van de Gizon moet missen, kan ik het mij niet laten om de gitaar vast te pakken. Hoe het komt weten we niet, maar die gasten roepen meteen… come on Johnny Cash… Mijn hoed zal er wel voor iets tussen zitten zeker;-) Als ik een Cashke ten beste geef, zijn ze door het dolle heen. Ik mag eindelijk mijn Laosticker op mijn gitaar plakken, want ik heb wat Laotianen kunnen entertainen ;-)

Morgen wordt het een zeer afmattende dag, maar dat hoor je morgen wel.

Deel onze weg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *