Categoriearchief: Frankrijk

Amen…

Foto’s Fleury
Foto’s Narbonne
Foto’s Lagrasse
Polarsteps

Sunrise of Sunset

We stevenen naar Fleury een kustplaatsje aan de Middellandse Zee. De zonsondergang kunnen we in tegenstelling tot onze Noordzeekust niet zien maar de zonsopgang is er eentje om in te kaderen. We parkeren ons op een camperplaats en laten de zonnepanelen hun werk doen om ons van de nodige elektriciteit te voorzien.

Sunrise in Fleury

Narbonne

De omgeving is prachtig maar we trekken daags nadien verder, naar een camping Mimosa vlakbij Narbonne. Dit is een ACSI camping waar we voor een schijntje dat het normaal kost kunnen verblijven omdat dit buiten het seizoen is. We bezoeken met de fiets het zeven kilometer verder gelegen Narbonne, met zijn prachtige historische stad.

Narbonne

Fietsen door het water

Ook het nabijgelegen meer ‘La Berre’ verkennen we, eerst te voet en de dag erna met de fiets. We fietsen naar het tien kilometer verder gelegen Bages. Hiervoor moeten we langs een weggetje vlak naast het water, waar de plassen naast het meer zelf de allure van kleine meertjes aannemen.  We moeten werkelijk tot aan de as van onze fiets door het water. Binnen de kortste keren zijn onze voeten doorweekt en even later raak ik zelfs helemaal tot aan mijn knieën in het water en moet ik afstappen en de hele plas doorwaden. We twijfelen om op onze stappen terug te keren maar ons motto: terugkeren is voor lozers bijten we door deze zure appel en bijten onze tanden stuk op deze mountainbikeroute voor gevorderden, tot in Bages. Gelukkig is dit dorpje meer dan de moeite waard en is al deze water ellende niet voor niets geweest. We kuieren met onze natte voetjes door dit prachtige historische centrum en twijfelen om toch langs de baan op onze stappen terug te keren naar de camping. We laten ons echter niet afschrikken door wat water en schoenen die toch al door en door nat zijn en keren via dezelfde weg terug. We weten ondertussen wat ons te wachten staat een genieten eens zoveel van dit ruige pad.

Lagrasse

In de namiddag nemen we een welverdiende duik in het plaatselijk zwembad en laten we ons ’s avonds verwennen in het plaatselijk restoke.

Abdijendag

De dag nadien zetten we koers naar Lagrasse, wat een van de mooiste dorpjes van Frankrijk schijnt te zijn. Onderweg stoppen we echter eerst in een goed bewaarde middeleeuwse abdij: Fontfroide. We mogen met een plannetje de hele abdij individueel verkennen. We wanen ons antagonisten in ‘the pillars of the earth’ van Ken Follet. Een prachtig bewaarde abdij waar we door alle gangen en kamers rondzwerven en volledig opgaan in dit middeleeuws goed bewaarde klooster. Na onze grondige inspectie gunnen we de paters hun rust en trekken verder naar onze overnachtingsplaats in Lagrasse onder de olijfbomen. Wat voorzichtigheid is wel wat geboden hier, onder deze lage bomen maar de plek is zeker uniek. Ook Lagrasse is nog een actieve abdij rijk, die we met een bezoek vereren. De actieve kloostermuren zijn op donderdag gesloten maar de dame aan het onthaal van het gedeelte dat voor toeristen wel is geopend, vertelt ons dat we ’s avonds de vespers kunnen bijwonen in het gedeelte dat door de broeders nog wordt gebruikt.

Opperste devotie

Zo gezegd zo gedaan. Het moet zowat, begrafenissen niet te na gesproken, twintig jaar geleden zijn dat ik nog een misviering op vrijwillige basis heb bijgewoond. We bellen aan en een jonge broeder komt ons in zijn witte pij aan de ijzeren grille tegemoet. Ik vertel hem dat we de misviering willen bijwonen. Zonder veel vragen te stellen, laat hij ons binnen en leidt ons via de in duisternis gehulde kloostermuren naar de oude kerk. De invallende duisternis maakt van de kloostergangen een zeer mystieke bedoening. Als hij ons voorleidt naar de oude kerk, waar al verschillende broeders zich in opperste overgave voorbereiden op de vespers, worden wij zowaar ondergedompeld in een tafereel van zowat duizend jaar geleden. Als het klokje zes uur dertig slaat, staan de broeders alsof ze door God zelve geroepen zijn recht en begeven zich naar voren en nemen vooraan plaats in de houten stoeltjes voorbehouden voor oppergelovigen. Als ze hun gezangen aanheffen, kan je niet anders dan onder een zekere trance terecht komen. Ik kan, voor ik mij volledig verlies in deze opperste devotie, mijn gopro in mijn hemd steken en een deel van deze goddelijke overgaven op de gevoelig plaat vastleggen. Het rode knipperende lichtje op mijn camera dek ik met mijn vinger af alsof het lijkt dat ik met de hand op mijn borst in opperste vervoering ben….wat eigenlijk wel een beetje is. Als de broeders hun gezangen staken en de vespers laten voor wat het is en zich vermoedelijk al opmaken voor hun volgende godsverering…ze moeten dit blijkbaar zo’n acht uren per dag doen…worden wij uitgeleide gedaan door de jonge broeder die ons binnenliet. De broeders blijken Augustijnen te zijn en als ik hem vertel dat onze parochie in Sint-Katelijne-Katelijne Sint-Augustinus heet, laat hij zijn broederlijk water bijna lopen.

En nu?

De weerberichten voor ons vooropgestelde traject zijn erbarmelijk. Ondertussen is de Aude voor ons Belgen vanaf morgen rood. Weerom moeten we onze plannen wijzigen. Blijven we, gaan we iets oostelijker terug naar boven door ander rood gebied, blijven we bij ons vooropgesteld reisplan….of trekken we naar Spanje waar ondertussen het autonome regio van Valencia terug oranje is? Wie zal het weten?

Departementtittis

Oogsttijd

Foto’s Arbois

Foto’s Nonières

Polarsteps

Het oogsten is zowat overal voorbij, de druiven in de Champagne, de appels en peren in Limburg, de druiven in de Elzas. Overal waren we getuige van honderden plukkers kromgebogen om al het sappige fruit in hun manden te laden, om het daarna in grote bakken over te kappen. De coöperaties die de druiven in lekker vocht omtoveren, kloppen overuren. De vrachtwagens rijden er af en aan om hun oogst af te kappen in lopende banden die de grote kuipen vullen waar de druiven worden geperst zodat de gisting kan beginnen.

De oogst is binnen

Zwalpen

Onze route leidt ons nu verder naar het zuiden van Frankrijk, zwalpend tussen de rode zones. Een enkele keer moeten we door een rode zone rijden, zonder dat we ook maar één voet aan grond zetten. We vergewissen ons daags voor we vertrekken op de kaart van het VRT-nieuws of het veilig toeven is in dat departement. In combinatie om een geschikte camperplaats, camping of een France Passion-verblijf bij een boer te vinden, is dit een hele opgave. Als je dan nog probeert om rekening te houden met de weerberichten is het bijna onbegonnen werk.

Campercontact

We schrappen dus de factor ‘op zoek naar goed weer’. Om een camperplaats te vinden, alleen voorbehouden voor motorhomes heb je een app: campercontact. Meestal zijn deze gratis of moet je ergens bij een plaatselijke handelaar om jetons gaan voor water of voor het lozen van de cassette van het toilet. In de hoop natuurlijk dat je hier iets drinkt of koopt, maar zeker geen verplichting. Vorige nacht in Arbois stonden we recht tegenover het kerkhof, veel hinder heb je daar niet van. Trouwens prachtige plaats voor een viertal motorhomes. Met vlakbij het zeer authentieke dorpje. Veel mogelijkheid om te fietsen en wandelen. Fietsen is wel voor gevorderden… wij laten onze fietsen dus in de garage staan.

Camperplaats Raucoules

France Passion

France Passion is opgezet door wijnboeren, veetelers, kaasboeren, enz… waar je voor één nacht gratis op hun bedrijf mag staan, in ruil voor aankoop van hun wijn of wat kaas. Ook hier weer geen verplichting. Onze eerste ervaring met deze laatste was niet al te best. In Arbois lieten we deze beker aan ons voorbijgaan. De plaats die we daar kregen was ergens achteraan de boerderij waar de boer zijn afval lag, tussen de verroeste machines, echt geen gezellige aanblik. In Nowack bij de champagneboer hadden we dan weer een betere plaats, maar kregen we wel onder onze neus gewreven dat we duidelijk op voorhand moesten aangeven dat we lid zijn. Met andere woorden, anders kregen we als lid van France Passion, geen plaats op hun camping maar omdat het gratis is een plaats achter hun hangar. We gaan die France Passion nog wel eens uittesten, wij zijn geduldige mensen, maar er zijn natuurlijk grenzen.

Louiske

Arbois op zich is natuurlijk een meer dan interessante stop, en niet in het minst voor de geschiedenis van zijn beroemde inwoner Louis Pasteur. De vader van de Oenologie, wegens zijn onderzoeken in de gisting van wijnen, maar vooral wegens zijn ontdekking van het serum tegen hondsdolheid. Je kan er zijn geboortehuis bezoeken en een wandeling maken rond het dorp waar hij geleefd heeft. De wandeling is net zoals in Colmar voorzien van pijlen op de grond. In Colmar volgden we de pijlen van zijn bekendste inwoner, Bartholdi, de bedenker van het vrijheidsbeeld. Hier in Arbois volgden we de pijlen die voorzien zijn van een microscoop die natuurlijk verwezen naar het laboratorium van Pasteur, dat we trouwens ook bezochten.

Tol mijden

Dit is tot nu toe de volgorde van de departementen die we aandeden. Haute-Rhin, Jura, Haute Loire, Ardèche, waar we vanmorgen na een korte rit zijn toegekomen. Vanmorgen heb ik zelf de rit kunnen uitrijden. Ik word weer geplaagd door helse rugpijnen wat het autorijden bijna onmogelijk maakt. Ik heb vooral last van de kuipzetels met hun herniasteun. Dus de vorige ritten heeft Hilde bijna alleen voor haar rekening genomen. We hebben de gps zodanig ingesteld dat we de péage vermijden. We rijden dus op de route nationale, vaak niet al te breed, en dus altijd opletten geblazen, voor de voorbijvliegende vrachtwagens die ook tol willen uitsparen. Zo kun je met het geld dat je daarmee uitspaart heel wat langer rond toeren hier.

Camperplaats Nonières

Slakkengangetje

De camperplaats van Nonières, is er eentje om in te kaderen, we staan hier vlakbij een meer. Om er te geraken moesten we over een oude brug waar we minder dan tien centimeter langs beide kanten van onze camper hadden. Het weer is zeer wisselvallig maar we negeren het beetje nat en maken een stevige wandeling in de buurt. We zijn beiden nat tot op ons vel. Morgen geven ze gelukkig iets beter weer, maar de drang om verder te rijden is groot. We voelen ons net een slak die zijn huisje ook altijd bij heeft. Wij moeten het gelukkig niet dragen.

Het biechtgeheim van Hilde

Foto’s

We vertrekken  in alle vroegte naar Châlon-en-Champagne of Châlon-en-Marne, blijkbaar worden beide namen gebruikt. De Marne is het departement waar we verblijven en Châlon is een beetje de bloemenstad van dit departement. Een leuke stad die de concurrentie met het nabijgelegen Reims niet kan doorstaan, maar toegegeven een halve dag kan je hier best doorbrengen. Jeanne d’Arc is hier een kleine zeshonderd jaar geleden in gezelschap van de Franse koning, Charles VII, een dag komen chillen.

Jeanne d'Arc
Jeanne d’Arc

Ook kan je hier de grafzerk van de onbekende soldaat bezichtigen in het Hôtel de Ville. Dat deze stad gelegen is op de Romeinse  verbindingsweg tussen Bologna en Milaan is een leuke wetenswaardigheid.

In de kathedraal hebben we een leuke babbel met een dame op leeftijd die voor het onderhoud zorgt, ze wijst ons op het feit dat de stenen doopvont uit Doornik afkomstig is.

doopvont in Kathedraal Saint-Etienne - Châlon en Champagne
doopvont in Kathedraal Saint-Etienne – Châlon en Champagne

Ik geef haar de absolutie en neem even later de biecht af van Hilde maar gebonden aan het biechtgeheim kan ik hier verder niet veel over vertellen.

te biechten
te biechten

De overdekte markt heeft hier alvast meer te bieden dan de markten bij de grote broer Reims, ook de wekelijkse markt is een levendige bedoening.

De Champagneroute laten we dit jaar aan ons voorbij gaan.  We hebben deze al een drietal keren binnenste buiten gekeerd en ik weet niet of de boeren zo op onze aanwezigheid gesteld waren. Veel proeven weinig kopen. Maar ik kan dit alleen maar ten volle aanbevelen, hier kan je best een dag of twee voor uittrekken om via al die leuke dorpjes waar je altijd meer dan welkom bent te genieten van de geneugten van de streek. Trouwens je wordt nergens aangemaand om te kopen, hoewel bij het kopen van één of twee flessen, de gastvrijheid geen grenzen meer kent.

Ook vermeldenswaard zijn  de restaurants, voor een prikje ( € 12,-) krijg je  een driegangenmenu voorgeschoteld. Tel je € 14 neer, dan krijg je er nog een kaasschotel bovenop.

In de namiddag wandelen we door het plaatselijk natuurpark en slenteren door een bos waar de natuur de wetenschappers voor de gek houdt. Les Faux de Verzy. Dit zijn misvormde spiraalvormige beuken die je maar op een paar plaatsen in de wereld  aantreft. Hier, in Verzy, in Malmö, Zweden en Hannover, Duitsland. Moeilijk te beschrijven, maar de foto hieronder maakt een en ander duidelijk. De wetenschap is er nog altijd niet over eens hoe dit fenomeen zich hier weet te nestelen. We genieten van dit wonder der natuur en zakken na deze leuke wandeling af naar een plaatselijk grootwarenhuis.

Les Faux de Verzy
Les Faux de Verzy

Niettegenstaande het eten hier lekker en goedkoop is lichten we toch de optie om zelf te kokkerellen. We genieten de rest van de avond van een heerlijk BBQ en proberen dit gevoel van kamperen in de natuur de fixeren op onze netvliezen.

Tiens, volgend weekend is het opnieuw een verlengd weekend, wie weet waar tref je ons dan weer aan.

Champagne

Foto’s

Charles Lafitte zegt jullie waarschijnlijk niets…tot voor gisteren ons ook niet.  Of hij nog leeft kan ik niet met zekerheid zeggen, maar het product dat zijn naam draagt is niet voor de varkens gemaakt. Juist….we zitten in de champagne en genieten op dit eigenste moment van het resultaat van Charles zijn oogst. Donderdagavond wisten we nog altijd niet waar we ons het weekend mee zouden ledig houden, alhoewel ons buske tot aan de nok toe gevuld was met fietsen, tent en kookgerief. Donderdagmorgen beslissen we om koers te zetten naar Reims. Een weekendje rusten, schrijven, lezen en genieten van champagne die je hier tegen een schappelijke prijs kan kopen.

Val De Vesle
Val De Vesle

Hoewel dit niet van onze gewoonte is om tweemaal naar hetzelfde te trekken laten we ons verleiden om terug naar Val-de-Vesle te reizen, een kleine camping, twintig kilometer bezijden Reims, waar we al tweemaal onze tent hebben opgeslagen. De temperaturen flirten met de vierentwintig graden, perfect om met onze stalen ros het heuvelachtig terrein in deze prachtige streek te verkennen. Na een plaatselijk toertje om onze bevriende champagneboer van een paar jaar geleden op te zoeken, worden we op een koude douche ontvangen. De mens heeft zijn ranken doorverkocht aan de alsmaar groter wordende Champagnehuizen die de kleine boeren uitzuiveren. We vrezen dat deze godendrank het monopolie zal worden van enkele grote huizen en onbetaalbaar zal worden.

We proberen soelaas te zoeken in het zes kilometer verder gelegen Verzy waar we een nieuwe vriend proberen te zoeken met dezelfde corebusiness als bovenstaande maar de boeren geven niet thuis, ook de restaurants houden vandaag gesloten deurdag.  Het is feestdag en we vrezen dat we vandaag onze focus zullen moeten verleggen. Gelukkig vinden we in een plaatselijk grootwarenhuis het nodige plaatselijke vocht en schuimen de rekken af naar ingrediënten voor een feestelijk maal.

De temperatuur zakt razendsnel als de zon achter de heuvels met ontluikende druivenranken wegzakt. We verkassen ons tafeltje en stoelen in de tent en maken het gezellig met een warmeluchtblazer die een gevecht levert met de amper elf graden die het tentzeil probeert binnen te dringen.

De dag maakt plaats voor de nacht en als onze ogen zich laten verschalken door de zandman, geven we ons gewonnen en genieten van een welverdiende nachtrust.

’s Morgens worden we vergezeld door de zangvogels die ons gezelschap houden bij het ochtendritueel. Tijdens het ontbijt blijven ze lustig kwelen terwijl er nog geen beweging is bij de andere campinggangers.

Fietsen langs Canal de l'Aisne à la Marne
Fietsen langs Canal de l’Aisne à la Marne

We geven ons buske een rustdag en vertroetelen onze fietsen. We trekken naar het twintig kilometer verder gelegen Reims en verkennen deze stad voor de derde keer. Toegegeven met de fiets bezie je een stad uit een ander perspectief. We freewielen door de stad en pikken een bezoek aan de kathedraal mee waar Clovis en heel wat Franse koningen werden gekroond.

Kathedraal Notre-Dame Reims
Kathedraal Notre-Dame Reims

De markt in de ‘Halles du Boulingrin’ geeft een zeer desolate indruk. Een paar marktkramers proberen er het beste van te maken maar verliezen het pleit tegen hun Spaanse buren wat betreft gezelligheid in overdekte markten.

De warmte maakt zich meester van de stad, we laten de grote Champagnehuizen voor wat ze zijn en fietsen op ons dooie gemak terug naar de camping in Val-de-Vesle waar we ons overgeven aan Franse geneugten.