Categoriearchief: Cultuur

Vanop het water

Foto’s Moskou, dag 4
Video
Polarsteps

Clockwise of counterclockwise

Een zonovergoten dag vandaag met maar liefst 20°C. Het is bijna niet te geloven. We halen terug onze zomertenue boven.

We starten met nog twee bijzonder mooie metrostations, Elektrozavodskaya en Arbatskaya. De volledige lijst met de bijzondere metrostations vind je terug in ons roadbook. Nog een leuke wetenswaardigheid, bron Wikipedia:
De rijrichting van de ringlijn valt op te maken uit de omroepstem. Een mannelijke stem kondigt de stations aan als de trein met de klok mee rijdt en een vrouwelijke stem als de trein tegen de klok in rijdt. Bij de radiale lijnen geldt dit principe voor respectievelijk de treinen richting het stadscentrum en naar de buitenwijken.
Wat mij betreft, alleen de metro’s zijn een bezoek aan Moskou waard.

Tussen Tsaar, Stalin en Yeltsin

We trekken vandaag na het metro-intermezzo naar de kathedraal van Christus de Verlosser. Dit is met kop en schouder de mooiste kerk/kathedraal die we vanbinnen zagen. Hier hangt trouwens heel wat geschiedenis aan vast, om een heel lang verhaal kort te maken: een kerk waar 70 jaar aan gebouwd is op verzoek van de Tsaren, in Stalintijd afgebroken omdat tijdens die periode religie in de USSR niet was toegelaten, later onder Yeltsin terug opgebouwd naar het originele ontwerp en pas in 2000 ingewijd. Trouwens een boven en een benedenkerk. In één woord ‘magistraal’. En zoals bij de meeste kerken in Rusland, verboden te fotograferen vanbinnen.

Christus de Verlosser kerk, Moskou
Christus de Verlosser kerk

Ge zoudt ze soms…

We zien vooraleer we de kerk binnengaan een ticketoffice en denken dat we hier een toegangsticket voor de kerk moeten aanschaffen. De toegang tot de kerk is gratis, maar hier kunnen wel een ticket kopen voor een boottocht. Zeer toeristisch, toch kopen we een ticket, want vanop het water krijg je toch meestal een ander zicht op de stad. De boot zou vertrekken binnen 20 minuten… tijd genoeg denken wij. We haasten ons naar de wat verder gelegen kade en staan daar te wachten op het vaartuig dat ons Moskou vanop de gelijknamige rivier zal laten zien. Na een half uur voel ik aan mijn water dat er iets verkeerd is. Ik zie toevallig dat manneke dat ons dat ticket heeft verkocht aan de overkant van de straat. Ik daar naartoe met de vraag waar onze boot blijft. Oh zegt hij, vandaag vertrekken ze pas om tien voor twaalf. Ik zeg tegen hem op mijn plat Vilvoords/Katlijns: “zijde gij nu met mijn chocodezen aan ’t spelen, ge zegt mij daarnet dat hij binnen twintig minuten vertrekt!?” Een Moskoviet, hier geboren en getogen die mijn taaltje verstaat, ze zijn hier niet dik bezaaid. Hij kan alleen maar stamelen: “sorry mister, sorry mister’. Enfin, niks aan te doen, we maken dus van de nood een deugd en bezoeken dan maar eerst de kathedraal (zie vorige paragraaf).

Только на русском

Na ons kerkbezoek zakken we dus terug af naar de kade… ik zal vandaag mijn trappentotaal nogal zien stijgen. Daar schepen we in op ons vaartuig voor een dik uur durende rondvaart op de Moskova. De uitleg is in eenduidig Russisch, dus moeten we ons behelpen met Google maps om de bezienswaardigheden te kunnen benoemen. De boot van de Engelstaligen zal nog een ander uurrooster gehad hebben ;-). Het is in ieder geval een zeer interessante uitstap. Altijd boeiend om een stad vanop de rivier te verkennen.

Zure room

Hoognoen is allang gepasseerd als we afmeren. We vullen onze tank wat bij in een plaatselijk restoke. Iets wat ik altijd heb willen vertellen is het veelvuldig gebruik van zure room hier. Bij zowat alle gerechten krijg je een potje zure room. Ik moet eerlijk toegeven, ik ben fan. Vanaf nu zal het zure room-verbruik in België een stuk hoger liggen.

Het schoonste

Na dit korte oponthoud zeilen we verder, ditmaal wel op eigen kracht naar het Zaryadye park. Een leuke heuvel met prachtig zicht op het Kremlin, de St. Basil en zijn sprookjesachtige omgeving. Mijn zus Frieda liet me weten dat ze de foto’s en filmpjes vanuit Moskou het mooiste vond.
Ze hebben hier ook een soort van immens amfitheater gebouwd met een brug die pijlerloos over de rivier de Moskova hangt. Dit geeft toch wat kriebels in de buik als je daarbovenop staat.

Zaryadye Park, Moskou
Zaryadye Park

Op, op, alles is op

We passeren nog langs een oud Engels gerechtshof, maar onze brandstoftank is volledig leeg. We proberen nog wat bij te tanken maar onze lichamen krijgen dit vocht niet meer omgezet in energie. We besluiten om de riem er af te leggen en ons vooral toe te leggen op spierversterkende lekkere dingen.

Gepubliceerd in Perm

We krijgen ondertussen een mailtje van onze Armeense vriend vanuit Perm dat ons verslag van de Goelag 36 op de website van hun organisatie staat. Zo blijft er toch een stukje van Hilderikopweg in Rusland hangen: http://permtours.com/feedback/

Onze tweelingreis

Foto’s dag 1 – Sofia

Twee hoogst gelegen hoofdstad van Europa

Wat er achter deze tweelingreis schuilgaat zal je pas donderdagavond te weten komen. Tot zolang laten we jullie meegenieten van onze trip naar… de tweede hoogst gelegen hoofdstad van Europa, na Madrid, zo’n 550 meter boven de zeespiegel. We hebben het over de hoofdstad van Bulgarije: Sofia.

In plaats van onze auto te parkeren voor de hele week in Charleroi, reserveren we een hotel in Ransart op zo’n slordige vijf minuten van de luchthaven. We betalen 69 euro en daarvoor krijgen we een gratis shuttledienst naar en van de luchthaven en kan onze auto de hele week op de parking van het hotel staan.

Na een vlucht van twee uur en vijftien minuten landen we omstreeks 19.00 u plaatselijke tijd in de schaduw van de bergketen Vitosja met zijn tweeduizenders. De toppen zijn nog bedekt met sneeuw en dompelen de stad onder in een gegeerd onderwerp voor fotografen.

De metro voert ons vanop de luchthaven voor minder dan 1 euro per persoon naar het centrum van de stad, op wandelafstand van ons hostel. De eerste indruk van Sofia in het donker is alvast veelbelovend. De joodse buurt waar wij heen moeten ligt er verlaten bij. De wandelafstand wordt een hele uitdaging daar de voetpaden in vaak zodanige staat liggen dat je in het donker meer naar je voeten moet kijken dan dat je kan rondkijken.

Een klein half uur later vinden we ons hostel in een godvergeten buurt. Voor 20 euro per nacht mag je natuurlijk niet onmiddellijk een paleis verwachten. De lakens zijn schoon, er is wc en douche op de kamer en de wifi werkt af en toe.

Ontbijt met frieten

Kleine voetnoot bij ons vertrek: ik kamp al drie dagen met een soort van tourista waar blijkbaar geen kruid tegen gewassen is. Ik kan geen voedsel binnenhouden en dit is natuurlijk niet onder het ideale gesternte om een citytrip aan te vatten. Ik hoop dat deze voetnoot ook niet meer wordt dan deze paragraaf.

Na een nogal onrustige nacht (de voetnoot wordt dus al iets langer) worden we vanmorgen wakker bij een buitentemperatuur van vijf graden celsius. De voorspellingen zijn veelbelovend en zouden de thermometers vandaag naar twintig graden moeten jagen.

Zonder ontbijt trekken we rond acht uur de deur van ons hostel achter ons dicht en zoeken op deze maandagochtendspits naar een gelegenheid om de innerlijke mens te versterken. In een café serveren ze niet het ontbijt zoals wij dat kennen maar taarten en volledige maaltijden zijn er al wel te verkrijgen. Het cyrillisch is niet echt een hulp bij onze keuze. Zelfs een croque, die het best aanleunt bij ons ontbijt wordt geserveerd met frietjes. Rond deze tijd met mijn gevoelige darmen niet echt een optie.

Nazispullen

Na dit ontbijtje snijden we onmiddellijk de plat de résistance aan bij monde van de Orthodoxe kathedraal Alexander Nevski. Hij laat zich gewillig fotograferen met  een besneeuwde Zwarte Piek van 2290 meter hoog als achtergrond.

Orthodoxe kathedraal Alexander Nevski
Orthodoxe kathedraal Alexander Nevski

Recht tegenover de kathedraal is er een dagelijkse rommelmarkt waar nazi-wapens en souvenirs te koop liggen. Fotograferen hebben ze blijkbaar liever niet. Ik laat mijn oog vallen op een kompas dat tijdens de Olympische nazispelen van 1936 in Berlijn in beperkte oplage werd uitgegeven. Ik kan afdingen tot € 75,- maar dat is naar mijn goesting nog iets te veel. Als ik dit later op internet opzoek heb ik echter wel wat winst laten liggen. Ook Lugerpistolen zijn hier vrij te koop. Geert en Nele, hier zouden jullie een en ander vinden voor jullie museum.

Nazi prullaria
Nazi prullaria

De ene bezienswaardigheid lost de volgende naadloos af binnen wandelafstand. We maakten op voorhand een plannetje met de te bezichtigen monumenten maar mijn laag energiegehalte gooit roet in het eten. We schakelen een versnelling terug en verschuiven noodgedwongen enkele verplichte nummertjes naar morgen.
’s Avonds vinden we een leuk restaurant vlak achter de hoek. Mijn appetijt is nog ver zoek, maar de leuke locatie en het gezelschap behoeven geen eten.

Bewaren

Bewaren

Boekvoorstelling: Een reis rond de wereld in 80 verhalen.

Affiche boekvoorstelling
Affiche boekvoorstelling

Ons langverwachte boek ‘Een reis rond de wereld in 80 verhalen’ is sedert 18 november beschikbaar.

Op woensdag 14 december om 20.00 uur geven wij een boekvoorstelling in de bibliotheek van Sint-Katelijne-Waver, Leyland 1. Prik de datum in je agenda, want je bent van harte uitgenodigd. Er is uiteraard geen aankoopverplichting.

Laat iets weten indien je aanwezig zal zijn op de boekvoorstelling, zodat wij het aantal aanwezigen kunnen inschatten (en hoeveel wijn we moeten voorzien voor de receptie).

Je kan ons contacteren op hilderik@liekenspeeters.be.

Je kan het boek bestellen via de link van de uitgever, maar beter nog kan je hem via ons bestellen. Je hebt dan in elk geval een gesigneerd boek.

Aangezien we de boeken zelf eerst moeten aankopen, willen we vragen om het bedrag van € 24,99 over te schrijven op rek. nr. BE42 3300 6494 1554 met vermelding: … ex. Reis rond de wereld in 80 verhalen.

Hopelijk zien we jullie op 14 december. Inschrijven kan via:

  • bibliotheek@skw.be – 015 31 51 46
  • hilderik@liekenspeeters.be – 0479 98 48 84

Groetjes

Erik en Hilde

Cover: Reis rond de wereld in 80 verhalen - deel I
Cover: Reis rond de wereld in 80 verhalen – deel I

Berlijn met hindernissen

Foto’s

Ons mailabonnement op de nieuwsbrief van Ryanair loont, dertig euro voor twee personen naar een stad waarvan de geschiedenis niet over rozen liep. Een grootstad met een muur die oost en west van elkaar scheidde en nu de fiere hoofdstad van de bondsrepubliek Duitsland is. Juist, we hebben het over Berlijn.

We waren vorige maand weer zo opgewonden dat we voor een appel en een ei een city-trip konden maken dat we iets te enthousiast via booking.com een goedkoop hotel wisten te versieren, zo goedkoop dat er wel bijna een addertje onder het gras moest zitten. Het addertje was er inderdaad, maar dan wel van onze eigen hand. Het hotel ligt aan luchthaven Tegel, terwijl onze vlucht via Schönefeld gaat. Gelukkig zijn de afstanden niet onoverbrugbaar maar dit is toch een missertje die normaal is voorbehouden voor een beginner of ne verstrooide apostel.

Na onze voorbereiding blijkt dat van zaterdag tot maandag net iets te weinig tijd is om alles op ons gemak te bekijken. Maar dan deed er zich nog een vlucht voor op vrijdagmorgen voor minder dan vijf euro enkele reis. Deze hindernis was snel genomen en daarmee zitten we vanaf vrijdag al in Berlijn met nog een ticket voor morgenvroeg van Brussel naar Berlijn. Hopelijk houden ze de mensen niet te lang aan de grond terwijl ze op twee vermiste reizigers wachten die al op Duits grondgebied vertoeven.

Onze vlucht vertrekt om 8u20, behoorlijk vroeg als je rekening houdt met de twee/drie uur die je er op voorhand moet aanwezig zijn. De trein is niet echt een optie. Zo vroeg mensen lastig vallen om ons naar de luchthaven te brengen ook niet, dus lichten we de optie om met de auto naar een flyparking te rijden. Dat ze die parking goed verstopt hebben moet je best incalculeren als je op tijd op de luchthaven wil arriveren. Enfin, om een lang verhaal kort te maken met minder dan dertig minuten aankomen aan de juiste gate doet mijn stressmetertje rood uitslagen.

Terwijl we aanschuiven om in te schepen hoor ik mijn achternaam roepen. Ex-collega Koen met zijn vrouw Ruth zitten op hetzelfde vliegtuig. De wereld kan soms toch klein zijn.

Na een voorbeeldige vlucht van iets meer dan een uur en wat geknoei met de kaartjesmachine voor het openbaar vervoer, vinden we naadloos onze weg in het gigantische metro netwerk naar ons hotel en kunnen we aan onze journey in Berlijn beginnen.

Checkpoint Charlie
Checkpoint Charlie

We starten onze eerste dag met een oriëntatiewandeling en genieten langs het Landwehrkanal van een kleine lunch en gaan via het Joods museum, Checkpoint Charlie en de Gendarmenmarkt naar Unter den Linden, een leuke laan die nu door werken zijn aanblik een beetje kwijt is en dan verder naar de Brandenburger Tor en het Holocaust Mahnmal. 2711 indrukwekkende grafzuilen zijn een blijvende herinnering aan de onbegrijpelijke waanzin van de tweede wereldoorlog waar er zoveel miljoenen joden werden uitgeroeid.

Een anekdote die aan dit huiveringwekkende monument plakt is de volgende. Na een openbare aanbesteding om de betonnen wanden van het Holocaust Mahnmal te voorzien van een coating laag om ze te beschermen tegen regen en wind, werd de besteding toegewezen aan een firma die, zo bleek achteraf, de uitroeiingskampen voorzag van ZiklonB… Dat dit heel wat inkt deed vloeien hoeft geen betoog.

 

Holocaust Mahnmal
Holocaust Mahnmal

€ 8,16

U leest het goed in de titel, acht euro en zestien cent, dat is de prijs die we voor 2 personen, heen en terug, betalen om morgenvroeg met Ryanair naar Milaan te vliegen. Nu ja morgenvroeg, we moeten vannacht om 3 uur opstaan want het vliegertje vertrekt om twintig na zes in Charleroi. Hopelijk is dit het enige addertje onder het gras. Dus morgenvroeg als jullie ontwaken, hangen wij ergens boven Zwitserland. Onze Janko kan zijn kampementen weer op de gelijkvloers opslaan om voor onze twee borders te zorgen.

Ryanair
Ryanair

Geef toe voor deze prijs kan je dit toch niet laten liggen. We zijn al voor 1 eurocent naar Shannon gevlogen, maar daar kwamen dan 30 euro luchthaventaksen bij, dit is er nu allemaal inbegrepen… hopen we. Wij laten het alvast niet aan ons hart komen en in dit geval gelukkig ook niet aan onze portemonnee. Bovendien hebben wij een appartement gevonden voor € 50,- per nacht, dus voor minder dan € 150,- zitten we vier volledige dagen in Milaan.

De vliegtuigmotoren van onze vorige vlucht naar Madrid zijn nog niet afgekoeld en de motoren richting Milaan moeten al worden opgewarmd. Madrid zal moeilijk te overtreffen zijn, maar we kijken natuurlijk vooruit en vertrekken met een open mind naar Noord-Italië. Alleen onze voorbereiding liet een beetje te wensen over. We hebben ons gisteren nog een Capitool reisgids van Milaan aangeschaft (die kostte trouwens 3 maal zoveel als onze vlucht voor twee). Dus zullen we hoog in de wolken nog een en ander moeten bekijken.

Wie Italië zegt denkt pasta, Squadra Azzuri, wijn, maar ook Pavarotti is er niet weg te denken. In het Scala zullen we hem alvast niet kunnen bewonderen. Ten eerste ligt mijn kameraad al enkele jaren onder de zoden en bovendien zelfs als hij er nog was… ze vragen tegenwoordig € 300,- (vanaf!) voor een ticket… den buitengevel zal ook wel schoon zijn zeker. Ik luister ‘s avonds wel naar spotify 😉

Ook een tip van een goeie vriend om het laatste avondmaal in het Santa Maria delle Grazie te bewonderen, hebben we niet kunnen verzilveren. We moesten dit maanden op voorhand al reserveren. Nu, we zien wel wat we hier kunnen forceren. Mijn Italiaans beperkt zich tot Si en No, maar ik ben de laatste tijd nogal bedreven geraakt in het met handen en voeten uitleggen aan Oost-Europese truckers, dus zal dit ook wel lukken zeker.

Genieten met een grote G

Het weekend zal vol met leuke ontmoetingen. Lezen is er bij ons zo ingebakken dat we eigenlijk een beetje lettertjes ademen.

Zaterdag trokken we naar de Singel in Antwerpen, een beetje terug thuiskomen voor mij. In de jaren tachtig volgde ik hier voordracht aan het Conservatorium tevens de thuishaven van Radio 2. Vele lokalen waren in die tijd al zo ver voor hun tijd aangekleed dat ze vandaag nog altijd modern aandoen. Ondertussen zijn er wel wat aanbouwen gebeurd en verschillende zalen maken het tot een culturele ontmoetingsplaats bij uitstek. Zang, muziek, voordracht, theater, al wat ook maar naar Cultuur ruikt, vindt hier zijn plaats.

De Singel - Conservatorium
De Singel – Conservatorium

Zaterdag vormde het conservatorium de achtergrond voor ‘Mind the book’ een internationaal festival voor de geest, georganiseerd door Vooruit Gent en de Singel Antwerpen. Een festival rond boeken en actualiteit. Een hele resem Vlaamse en internationale auteurs brachten er vier dagen lang leuke en boeiende panelgesprekken. Maar ook kon je er terecht bij boekendokters Anne Provoost en Kristien Emmerechts voor een praatje. Of ze je van de microbe konden genezen zijn we nooit te weten gekomen, want we waren niet de enige boekenzieken. Uiteindelijk is het een ziekte die geen genezing hoeft.

Wij genoten ook een uurtje bij het lezerscollectief, een sociale onderneming die bouwt aan een betere wereld. Zij maken straffe literatuur voor iedereen toegankelijk. Er wordt voor een groepje van ongeveer 12 mensen voorgelezen, alsof je samen een wandeling maakt en de natuur aanschouwt. Teksten worden samen gelezen, herlezen en onder de loep genomen. Ondertussen zijn er zo’n veertigtal plaatsen in Vlaanderen waar er gevolg gegeven wordt aan dit leuke initiatief. Zo wordt er onder meer voorgelezen in gevangenissen, tehuizen, ziekenhuizen, bijzondere jeugdzorg, enz.  Een geweldig leuke ervaring voor wie begaan is met lettertjes.

Het panelgesprek achteraf met Dirk De Wachter en Barbara De Busschere waarin het thema ‘liefde’ wel op een zeer bijzondere wijze werd benaderd, in een uitverkochte blauwe zaal, werd door het publiek zeer gesmaakt. Niet alleen de welbespraakte Dirk De Wachter, psychiater-auteur, maar ook het zeer verrassende optreden van dichteres Delphine Lecompte tussendoor zorgde voor een uurtje top entertainment.

Dirk De Wachter en Delphine Lecompte
Dirk De Wachter (midden) en Delphine Lecompte (rechts)

Ook Kader Abdolah, Dimitri Verhulst, Ben Okri en nog vele andere topauteurs waren te gast, maar tijdsgebrek strooide roet in het spreekwoordelijke eten.

En of dit nog niet genoeg was hadden we zondagmorgen een ontmoeting met Stefan Hertmans, de auteur van het zeer aangrijpende boek ‘Oorlog en terpentijn’. De schrijver bracht het relaas van zijn grootvader en hoe hij uiteindelijk zijn cahiers in een boek goot. Het gesprek had plaats in het Oratorium van de Ursulinen in Onze-Lieve-Vrouw-Waver. Een schitterende locatie. De signeersessie achteraf vond plaats in de wintertuin, een pareltje dat zijn gelijke niet kent.

Stefan Hertmans signeert
Stefan Hertmans signeert

Wintertuin Ursulinen Onze-Lieve-Vrouw-Waver
Wintertuin Ursulinen, Onze-Lieve-Vrouw-Waver

Aangezien we het boek ‘Oorlog en Terpentijn’ in digitale vorm kochten voor onze Tolino, schaften we zijn boek ‘Naar Merelbeke’ aan, want een digitale versie laten signeren viel nogal moeilijk.

Gesigneerd boek: 'Naar Merelbeke'
Gesigneerd boek: ‘Naar Merelbeke’

Dat we hierdoor te laat in Doel waren om nog een laatste blik op het droogdok van het Deurgangdok te werpen, kon de pret niet bederven. De file nadat we onverrichter zake moesten terugkeren, kon dat wel voor heel eventjes. Maar het heeft ons literair weekendje niet kunnen bederven. Het was genieten met een grote G.