Baden in de Ganges

Foto’s Varanasi dag 3

Sunrise

Vandaag staat onze wekker geprogrammeerd op 4.45 uur, mijn biologisch klokje functioneert nog net iets beter en om vier uur dertig zijn we al uit de veren. We tenen terug naar de Gaths en de Ganges waar we van de sunrise vanop het water kunnen genieten. De wolken zijn wat spelbreker maar de relatieve stilte doet alvast deugd.

Zonsopgang aan de Ganges
Zonsopgang aan de Ganges

Niet de vermoeidheid begint zich te laten voelen, wel het lawaai in deze chaotische stad. Hier is echt geen enkel ander woord voor. Je kan dit best vergelijken met een koptelefoon die je dag in dag uit aan hebt waar drie liedjes tegelijk spelen, met de volumeknop helemaal open gedraaid. Voor iemand met misofonie (hypergevoelig voor geluid) is dit soms wel een hel. Toch de sfeer en de vriendelijke mensen maken veel goed. Ook het feit dat we onderweg zijn maakt dat je iets meer kan verdragen.

We genieten alvast van deze geweldige ervaring, eentje die weer van onze bucketlist kan afgevinkt worden. De rituele baden van de gelovigen maken het plaatje compleet. Ook zijn er al enkele Sadhus op de been, alhoewel ik mij afvraag wanneer die niet op de been zijn. Dit zijn die rare jongens die we gisteren zagen bedekt met de asse van een overledene. Het zijn ook die rare snuiters die graag met hun blote flosh (piemel) paraderen. Bij het rituele wassen duiken ze kopje onder en volgen een heleboel rituelen, ook zou het drinken van het Ganges water een zuiverende invloed  hebben. Hier hebben we natuurlijk onze twijfels bij als je weet dat er een paar kilometer verderop door fabrieken chemische stoffen geloosd worden, die er voor zorgen dat de baders van vandaag de brandende lijken van morgen zijn. Hierover straks meer.

Betelnoot

Het is iets na  zeven uur als we terug in ons hostel zijn. We nemen een bescheiden ontbijt en lummelen de rest van de voormiddag wat rond. In de namiddag hebben we terug afspraak met onze tuktuk-man, die ons de rest van de middag naar wat plaatselijke tempels zal rijden. Het rode spuug dat hier overal in ’t rond vliegt is Paan dat een mengsel is van betelnoot (muskaatnoot), masalakruiden, tabac, kalk en soms fruit, afhankelijk van streek tot streek. Met dank aan Tom E en Google voor deze toelichting.

Mahatma Ghandi

Van de zes tempels die we bezoeken kan alleen de tempel in de universiteitscompound, New Vishwanath en de tempel die door Mahatma Ghandi zelf is ingehuldigd: Mother India Temple, ons bekoren. In die laatste krijgen we een prachtige driedimensionale kaart van tien bij tien meter waar we een prachtig overzicht krijgen van India met zijn buurlanden. De Mount Everest kan je op die manier mooi situeren.

Tempel Moeder India
Tempel Moeder India

Ik maakte er ook al gewag van in eerdere verhalen in Zuidoost-Azië dat de swastika, die in wereldoorlog twee een ziekelijke bijsmaak kende, hier als symbool van mooi en goed wordt vereenzelvigd. Zo is het het heiligste teken uit het hindoeïsme en jaïnisme en wordt het ook gebruikt in het boeddhisme.

Bij iedere tempel die we aandoen moeten we natuurlijk onze schoenen uitdoen, de meeste mensen die hier naar de tempels komen doen dit meestal blootvoets van thuis. Zij hebben dan ook eelt onder hun voeten dat ik niet beter kan beschrijven als menselijke hoeven.

Burning Gath

We laten ons na deze al bij al toch weer leuke ervaring terug afzetten in de nabijheid van de Gaths waar we via de nauwe straatjes terug naar het water lopen. We belanden zonder te weten vlakbij een ‘burning Gath’. Onze nieuwsgierigheid is groot en we lopen verder naar de plaats waar de doodrituelen plaatsvinden.

Het verbranden van de lijken is een ver weg van mijn bed show, zolang je er niet dicht bijstaat of bij betrokken bent, is dit allemaal fascinerend om zien. ’s Avonds maken we een verbranding vanop de eerste rij mee. Als ze het dode lichaam op de stapel leggen en bedekken met brandbaar materiaal en hout, krijgt dit verhaal een heel andere wending. Als je bovendien hartverscheurende taferelen bij de familie ziet, word je plots terug met de voeten op de grond gezet. Een jongetje van een jaar of acht die tranen met tuiten huilt omdat hij zijn oma in vlammen ziet opgaan en verplicht wordt om toe te kijken tot het lichaam helemaal verteerd is door het vuur. We voelen ons plots niet goed in ons vel, als ik vanop het water de honderden kijklustigen met hun camera’s het onnoemelijk verdriet van de jongen proberen te fotograferen… Vanmorgen zaten we zelf in de boot te fotograferen, we worden door schuldgevoel overmeesterd.

Zoek het varken
Zoek het varken

Vanavond hebben we kampvuuravond… oeps, dit woord is hier niet echt op zijn plaats na dit verbrandingsritueel. We maken ons op voor onze volgende grote verplaatsing en nemen jullie mee op een erotisch uitje.



Booking.com

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Deel onze weg

2 gedachten over “Baden in de Ganges”

  1. NAMASTE Hilde en Erik, kan zo genieten van Erik zijn schrijfkunsten, grappig en tegelijkertijd interessant ?, en Hilde uw foto’s zijn prachtig ?, ik geniet mee van jullie India avontuur, wil Hilde ook nog eens feliciteren met haar verjaardag ?, zie al uit naar het erotisch uitje…grts Myriam

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *