71° 10’ 21” Woest en ledig

’t Schijnen woorden uit de bijbel te zijn. Het best verkochte boek ter wereld (op Harry Potter na), maar wel het minst gelezen…(op Ullyses van James Joyce dan weer na ;-)). Twee woorden die perfect het woeste landschap op weg naar de Noordkaap omschrijven: woest en ledig. Vanmiddag rond 11 uur ronden we de kaap van de 4000 km af aan de Noordkaap.

Maar voor we zover zijn moesten we eerst nog onze tent in Alta opbreken. Vanmorgen waren onze buren van de hotelbus al om 6 uur in de weer. Ja inderdaad, een hotelbus. Dit is een bus die een zware oplegger voorttrekt waar kamers in zijn ter grootte van een doodskist. Het lijkt wel een duiventil. Aan de oplegger spannen ze dan een grote tent waar ze in eten…. Niet voor mensen met claustrofobie.

Hotelbus
Hotelbus

 

 

 

 

Heb gisterenavond trouwens een concertje ten beste gegeven met heel wat kijklustigen van die hotelbus. Mijn stickertje voor mijn gitaar van Noorwegen is dus weer verdiend ;-).

Wij doen het vanmorgen rustig aan, we hebben maar een kleine verplaatsing (200 km) naar de Noordkaap. We bakken eitjes en maken een slaatje voor ons avondeten klaar, want we weten niet wat of waar we daar boven kunnen eten. Rond half negen zijn we weer onderweg en het landschap wordt altijd maar desolater en woester. Het is alsof we naar het einde van de wereld rijden.

Onderweg komen we ook weer enkele joekels van tunnels tegen. Ik denk dat ons tunnelkilometertellertje stilaan de 200 kilometer benadert in Noorwegen. Die gasten hun tunnelboor moet hier opbrengen. We hebben alvast medelijden met de zwaar bepakte fietsers (en dat zijn er hier heel wat) die de lange, vaak stijle en met smog gevulde tunnels doorploeteren.

Als we op de Noordkaap aankomen, vinden we prachtige vergezichten, maar ook een gigantische parking waar je met toegangsbiljet van € 58,- zo’n 24 uur mag blijven staan. Dit hebben we nog nooit gezien, zoveel mobilhomes en caravans bij mekaar. Ons tentje is hier geen optie en de gure wind in combinatie met de vriestemperatuur doet ons beslissen om de nacht hier niet door te brengen. Dit zal een privilege blijven van mobilhome- en caravaneigenaars.

Nordkaap
Nordkaap

Nordkapp-24 Nordkapp-25

 

 

 

 

 

We lopen er wat rond, kopen ons attribuutje voor onze kerstboom, verwennen onze twee kleindochters en houden het hier voor bezien. Dit zijn echt Chinese toestanden, rustig van de middernachtzon genieten is er niet bij. De sunset en sunrise curve zullen we dit jaar dus niet zien op de Noordkaap. We hebben ze al wel gezien in Tromso, dus bevriezen hoeven we er niet voor te doen.

We eten onze bokes op en genieten van het uitzicht en de emotie van het noordelijkste punt van Europa (dat dan eigenlijk nog niet echt het noordelijkste punt is ;-). Dat ligt ongeveer 9 km verder via een slecht begaanbare weg. We denken terug aan het meest zuidelijkste punt, waar we enkele jaren geleden ergens aan de straat van Gibraltar zaten te genieten. Tussen beide punten liggen ongeveer 5500 kilometers. We dromen allebei weg met zoveel schoonheid en voor we het weten vallen we beiden in slaap. Het tukje heeft ons goed gedaan en we hervatten met volle moed terug de afdaling en rijden door naar de hoofdstad van de Sami in Noorwegen, vlak op de grens met Finland: Karasjok.

We sluiten Noorwegen af met een echt Sami-etentje en maken het ’s avonds gezellig in een Lavvu (het Samiwoord voor tippy waar we gisteren naar op zoek waren) waar we verbroederen met enkele Noren, Zweden en Nederlanders.

Sami-etentje
Sami-etentje

Nordkapp-33

 

 

 

 

 

Het is inderdaad vanavond dus onze Noorse kampvuuravond. Morgen ruilen we Finnmark, de noordelijkste provincie van Noorwegen voor Finland. We verpatsen onze laatste Noorse kronen aan muggenmelk voor onze nieuwe vijand: muggen.

Foto’s Noordkaap

 

Deel onze weg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *