Duizenden kilometers van huis…

Foto’s
Polarsteps

Vaarwel schoonzus

Gisteren kregen we bericht dat onze schoonzus Annemie is overleden, na een slepende ziekte. Dit is natuurlijk mee van het slechts denkbare bericht dat je op duizenden kilometers van huis kan krijgen. Het was haar wens en ook die van haar man, Hilde haar broer Luc, dat we onze reis niet mogen onderbreken. Bij deze willen we hem toch een hart onder de riem steken en wensen hem alle sterkte toe in deze moeilijke dagen. Dit is al de derde schoonzus/schoonbroer die we op korte tijd verliezen. We moeten allemaal vertrekken, maar ze waren allemaal meer dan twintig… zeg maar dertig jaar te jong.

Vandaag is het een transfer dag, We hebben nog wel de hele morgen, want we worden pas rond 13 uur opgepikt.

Experimenteren op het strand

We maken nog een wandeling tot aan het meer waar Hilde met haar filters en haar statief enkele experimenten uitvoert. Al zijn volgens haar de omstandigheden niet ideaal. Ik geniet wat verder op het strand van de rust en laat het mij welgevallen. Een beetje verder is er een rots waarlangs je verder naar het strand kan. Ik zie drie Russen met een fles, ik vermoed wodka, van die rotsen afdalen. Als ik zie hoe ze liggen te schuiven en schuifelen op hun achterste om naar beneden te komen, besluit ik om dat stuk rots te laten voor wat het is.

Experiment met lange sluitertijd
Experiment met lange sluitertijd

Kineasten

Na Hilde haar experiment hebben we nog wat tijd om onze rugzakken terug op orde te steken en nog wat te lezen. Terwijl ik mijn rugzak maak probeer ik een vlogje te maken over hoe onze rugzakken zijn samengesteld. Dit vraagt echter iets meer werk om te editen, dus ik weet niet wanneer dit online komt.

Ondertussen zijn onze filmpjes blijkbaar een succes, want we krijgen via verschillende kanalen heel wat complimentjes. Al moet ik zeggen dat de GOPRO tools natuurlijk een groot deel van het werk uit handen nemen.

Bezeten

Omstreeks iets voor 13 uur staat het busje voor de deur. We reppen ons voor een goede plaats, maar dit blijkt overbodig want het zijn bijna allemaal goede plaatsen want we zitten maar met zeven op een bus van 16. Het eerste stuk op het eiland doet de chauffeur op de slechte weg het zeer rustig aan… soms iets te rustig. Zodra we het Baikal meer zijn overgestoken, geeft hij plankgas en raast als een bezetene richting Irkoetsk. Vijf uur later komen we compleet door elkaar geschud, gebroken ik Irkoetsk aan.

En dan is er… Krasnoyarsk

Ook morgen hebben we maar een deel van de dag om ons bezoek aan de hoofdstad van Oost-Siberië verder te zetten, want om 16 uur staat al onze volgende verplaatsing met de trein naar Krasnoyarsk op het menu.

Deel onze weg

5 gedachten over “Duizenden kilometers van huis…”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *