西安 en hebbedingetjes voor kaligrafen

Foto’s

Gisteren nog vergeten te vertellen dat toen we terugkwamen van de Islamitische wijk, we gebruik maakten van de metro. We moeten hier onze kaartjes zelf via een automaat nemen… niet gemakkelijk, maar eens je de procedure kent vlot het wel. Terwijl ik bezig ben om kaartjes te nemen zie ik in mijn ooghoeken Hilde een Chinees koppel helpen aan een automaat om een kaartje te kopen. Hoe snel geraakt ne mens ingeburgerd ;-)

De omwalling rond de oude stad beslaat een lengte van 14 km. We overwegen om dit met een gehuurde fiets te doen. Als we echter boven komen aan het noordelijk gedeelte blijkt dat dit 670 yuan zou kosten of een vijfentachtig euro. Wij vragen haar in beleefd Nederlands of ze op haar hoofd is gevallen en of ze het zot houdt met twee brave Vlamingen.  Ze geeft geen krimp en wij gaan natuurlijk niet op haar aanbod in.  We zullen dan wel wandelen met de optie dat we er op de zuidelijke muur ook weer afkunnen.

Stadsmuren noordelijke poort

Gewapende met een flesje water, laten we ons vergezellen door een staalblauwe hemel. De eeuwige smog hier indachtig, moeten we hiervan genieten, want  dit valt hier niet dikwijls mee. Al snel wordt duidelijk dat dit hemelsblauw-gezelschap niet in ons voordeel werkt. Nergens is er ook maar een streepje schaduw te bekennen en de temperaturen lopen al snel een stuk boven de 30°C. 12 meter boven de stad op een avenue van bijna even breed. Niets om over te klagen, maar na een dik uur voel ik mijn pas zwaarder worden. Mijn vleesklak heb ik nochtans met een sierlijk klakje bedekt om de hevige stralen van Laura te temperen. Na een uur voel ik mij zo mottig als een snep. Gelukkig kunnen we onze povere voorraad water aanvullen aan een drankkraampje met astronomische prijzen. (in verhouding met wat je hier normaal betaalt)

Dit verzacht alvast een beetje.  Te weinig ontbeten, niet genoeg gedronken. Het is een lijdensweg naar de dichtsbij zijnde uitgang die dus inderdaad op het zuiden ligt, ofwel zeven kilometer verder. Het point of no return zijn we al voorbij dus terugdraaien is geen optie. Gelukkig hebben we af en toe leuke zichten wat het allemaal wat dragelijker maakt.

Als we na twee uur aan de zuidelijke poort komen tank ik mezelf goed vol. Een Brufen en wat sportdrank doen wonderen. We besluiten toch om de wandeling van 14 km niet helemaal te doen want dit zou wel eens verkeerd kunnen aflopen.

Kleine tip, vertrek inderdaad zoals de gidsjes aangeven aan de Zuidelijke poort, hier kan je fietsen huren voor 45 Yuan (ongeveer  € 5,-).

Op het binnenplein aan de zuidelijke poort zijn we getuige van een kleine opvoering van enkele soldaten uit de Mingdynastie. Onderhoudend.

Mingdansje. Voor alle duidelijkheid, Marina S dit is geen Belgische biervlag

We zien op onze kaart dat we vlakbij de paviljoenen met de stenen tafelen zijn. Ook de Shuyanmen wijk met zijn kunstacademie (die geen bezoekers toelaat) en zijn kraampjes met allerlei hebbedingetjes voor kaligrafen. We bijten dus nog maar wat op onze tanden en we wringen onszelf tussen de  kraampjes door, maar overmant door een nieuwe dorstaanval besluiten we om ergens aan een tafeltje in een klein lokaal restaurantje een drankje te nuttigen. We krijgen ook de spijskaart voorgeschoteld die we aanvankelijk negeren. Maar de aantrekkelijke foto’s  op de menu doen ons toch besluiten om  iets te eten. Ik neem een rijsschoteltje en een visschoteltje. Hilde een vlees en groenteschotel.  Voor minder dan € 11,- krijgen we hier een feestmaltijd voorgeschoteld waarvan we met gemak met tien mensen konden eten. Trouwens niet alleen veel maar vooral lekker. De visschotel blijkt een soort Bouillabaise te zijn, vrij pikant maar lekker…

Bouillabaise in Shuyuanmenwijk

Ik voel mijn energie en mijn krachten terugkomen. Tja een grote vrachtwagen kan ook niet alleen op water bollen zeker. Gesterkt door deze feestdis weten we met onze vernieuwde energie weer geen blijf en laten deze zijn werk doen in het paviljoen van de stenen tafelen. Een prachtig museum in een voormalige Confuciustempel. In één van de zalen wordt een hele ruimte gewijd aan de evolutie van Chinese karakters. Beetje bij beetje leren we ook wat Chinese karakters. Wie kan volgende karakters ontcijferen ;-) 西安

Poëzie van allerlei dynastieën op stèles  in het Paviljoen van de stenen tafelen

Ook een zaal met poëzie van allerlei dynastieën op stèles (stenen met verhalen op) krijgt onze bijzondere aandacht. Een stuk na twee uur begint onze concentratie te tanen en beslissen we om in onze Hostel de binnenkant van onze oogleden wat te bestuderen ;-).

We komen wat op krachten en ik maak van deze namiddag gebruik om mijn blog van vandaag al wat aan te vullen, want vanavond zal er geen tijd zijn. We gaan naar het Sunshine Grand Theater voor een volgens onze gids kitscherige, melodramatische vertolking van wat ooit dagelijkse kost was voor de keizer en zijn gevolg tijdens de Tangdynastie. Wordt vervolgd…

Deel onze weg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *